Για το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Στις 4 Φεβρουαρίου στις 2 το μεσημέρι, στην Πλατεία Συντάγματος θα γίνει ακόμα ένα συλλαλητήριο για την Μακεδονία.

Το τονίζω ότι και για αυτό το συλλαλητήριο, μεγάλο ενδιαφέρον έχει δείξει η ομογένεια, όπως και για αυτό της Θεσσαλονίκης.

Ίσως το συγκεκριμένο είναι και ένα κρας τεστ για τον Ελληνικό λαό για να φανεί εάν όντως η προπαγάνδα εναντίον των συλλαλητηρίων έχει πιάσει τόπο ή εάν ο κόσμος απλά δεν ενδιαφέρεται πλέον για κομματικές ή άλλες γραμμές που θέλουν να καταστείλουν την κάθε εξέγερση που περιέχει μέσα της κάποιο εθνικό φρόνημα.

Και τονίζεται αυτό γιατί οι χιλιάδες κόσμου που συμμετείχαν στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, δεν ήταν εθνικιστές, ήθελαν να δηλώσουν την εθνική τους διάθεση και να αισθανθούν επιτέλους και για κάτι υπερήφανοι.

Αυτό το μήνυμα επιτέλους ας το καταλάβουν οι κύριοι της αριστεράς οι οποίοι συνεχίζουν με την ίδια απάθεια και το ίδιο μένος να υποστηρίζουν ότι όποιος έχει εθνική συνείδηση είναι ντε και καλά εθνικιστής.

Δυστυχώς, για να λέμε τα πράγματα ξεκάθαρα, τα συλλαλητήρια αλλά και όλος ο ντόρος που υπάρχει γύρω από το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων είναι πιο πολύ για λαϊκή κατανάλωση.

Ο Κος Νίμιτζ έχει ήδη δηλώσει πως μια ονομασία για τα Σκόπια η οποία δεν θα περιέχει μέσα της τον όρο Μακεδονία, δεν θα είναι ρεαλιστική, οπότε η δέσμη ιδεών που παρέδωσε στις δύο πλευρές, σίγουρα περιέχει αυτόν τον όρο μέσα.

Οι πιέσεις προς την Ελληνική πλευρά αυξάνονται συνεχώς και η όποια λύση βρεθεί θα περιέχει μέσα της το όνομα Μακεδονία, όσος κόσμος και αν κατέβει στο Σύνταγμα στις 4 Φεβρουαρίου.

Η μόνη περίπτωση να μην συμβεί αυτό, είναι ίσως να μην βρεθεί λύση και το πρόβλημα να παραπεμφθεί στις καλένδες.

Δεν είναι γνωστό φυσικά κατά πόσο αυτό είναι δυνατόν να συμβεί αυτό, εάν αυτή την στιγμή έχουν δοθεί κάποιες δεσμεύσεις για το θέμα.

Όπως και να έχει το πράγμα, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κόσμος που κατέβηκε στην Θεσσαλονίκη και ο κόσμος που θα κατεβεί στην Αθήνα, κάνει ο,τι καλύτερο μπορεί, ειδικά αυτή την στιγμή που η χώρα μας διανύει μια εθνικά μαύρη περίοδο.

Ίσως να υπάρχει μια ελπίδα παραπάνω, όταν αυτός ο κόσμος, αποκτήσει το θάρρος όχι μόνο να κατέβει σε πορεία αλλά να διαφυλάξει και την σοβαρότητα της πορείας, αποκλείοντας από μέσα της όλα τα ακραία στοιχεία τα οποία συνεχώς σε τέτοιες καταστάσεις, βρίσκονται σε εντεταλμένη υπηρεσία για να διασπάσουν το νόημα της διαδήλωσης και την συνοχή του κόσμου, από όπου και αν προέρχονται, είτε από τα δεξιά, είτε από τα αριστερά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *