Για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Την 4η Φεβρουαρίου του 1843 άφησε την τελευταία του πνοή, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες που πάτησαν ποτέ σε αυτόν τον τόπο.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης υπήρξε ίσως η σημαντικότερη μορφή της Ελληνικής Επανάστασης του ’21, και σε αυτόν χρωστάει αυτή η χώρα την ελευθερία της, ίσως περισσότερο από όλους τους άλλους ήρωες της επανάστασης.

Γεννημένος το 1770 στο Ραμαβούνι στην Μεσσηνία, γιος του κλεφτοκαπετανέου Κωνσταντή Κολοκοτρώνη και της Γεωργίτσας Κωτσάκη.

Στα 17 του έγινε οπλαρχηγός του Λεονταρίου και στα 20 του παντρεύτηκε την Αικατερίνη Καρούσου.

Το 1818 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρία και το 1821 έφτασε στην Μάνη για να λάβει μέρος στην απελευθέρωση των Ελλήνων.

Χάρις στην στρατιωτική ευφυΐα και ορμή του οι Έλληνες νίκησαν στο Βαλτέτσι (13 Μαΐου του 21), έγινε η άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821) και στις 26 – 28 Ιουλίου του 22 ο Κολοκοτρώνης κατέστρεψε ολοκληρωτικά τον στρατό του Δράμαλη στα Δερβενάκια κάνοντας την κυβέρνηση Κουντουριώτη να τον ορίσει αρχηγό των επαναστατικών δυνάμεων.

Η ίδια κυβέρνηση λίγο αργότερα θα τον φυλακίσει στην Ύδρα, το 1823 – 24, και θα τον απελευθερώσει τον Μάιο του 1825 για να καταστείλει τις δυνάμεις του Ιμπραήμ Πασά, ο οποίος απειλούσε με γενοκτονία τους Έλληνες.

Όπως σχεδόν όλοι, αν όχι όλοι, οι ήρωες αυτού του τόπου, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης υπέφερε πιο πολύ από τους Έλληνες παρά από τους εχθρούς του.

Καταδικάστηκε σε θάνατο από την κυβέρνηση Κωλέττη, έμεινε φυλακισμένος στο Ναύπλιο αλλά τελικά κατάφερε να επιβιώσει.

Ο θάνατος τον βρήκε στο σπίτι του το 1843, μετά από μια δεξίωση στα ανάκτορα.

Σύμφωνα με τους γιατρούς της εποχής, ο θάνατος του αποδίδεται σε ισχαιμικό επεισόδιο, όμως σύμφωνα με άλλες πηγές ο Κολοκοτρώνης, μέχρι και την τελευταία μέρα της ζωής του, ήταν καλά στην υγεία του.

Η τελευταία φράση του ήταν, λίγο πριν πεθάνει, προς τον γιο του Γενναίο: «σου αφήνω τόσους φίλους, όσα φύλλα έχουν τα κλαριά, και φρόντισε να τους φυλάξεις», φράση που δεν δείχνει άνθρωπο που έχει πάθει εγκεφαλικό επεισόδιο.

Ήταν 73 ετών και πέθανε στις 11 το πρωί.

Η κηδεία του έγινε με μεγάλες τιμές, η σωρός του ήταν ντυμένη με την στολή του αντιστράτηγου και στα πόδια του έβαλαν μια Τούρκικη σημαία.

Τον αποχαιρέτησαν όλοι οι ακόμα εν ζωή συναγωνιστές του, καθώς και πλήθος κόσμου, και ετάφη στο 1ο νεκροταφείο.

Κατόπιν αιτήματος των Αρκάδων επί κυβερνήσεως Βενιζέλου, τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Τρίπολη. Τα συνόδευσε ο ίδιος ο Ε. Βενιζέλος για να αποδώσει τις προσήκουσες τιμές στον Αρχιστράτηγο, απελευθερωτή του γένους, ενώ η στολή του μεταφέρθηκε στο Ιστορικό Μουσείο Αθηνών.

Πάντα κρατούσα μια επιφύλαξη για τον θάνατο του Κολοκοτρώνη γιατί σίγουρα ο θάνατος του συνέφερε πολλούς οι οποίοι προσπάθησαν αρκετές φορές να τον εξοντώσουν ηθικά αλλά και βιολογικά.

Σίγουρο πάντως είναι πως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι μια από τις εμβληματικότερες μορφές της Ελληνικής ιστορίας και ένα ζωντανό σύμβολο της μόνης Επανάστασης που έχει γίνει στην Ιστορία, για την Ελευθερία.

Υπάρχουν μερικές φράσεις που μπορούν να θεωρηθούν ως κορυφαίες για την λογοτεχνία και τολμώ να πω ότι αρκετές, αν όχι οι περισσότερες από αυτές, ανήκουν σε μη λογοτέχνες.

Έτσι, κλείνοντας αυτό το μικρό αφιέρωμα στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, θα αναφέρω την απάντηση του ίδιου στον Ιμπραήμ Πασά όταν αυτός απείλησε ότι δεν θα αφήσει ούτε έναν Έλληνα ζωντανό:

«Αυτό όπου μας φοβερίζεις, να μας κόψεις και κάψεις τα καρποφόρα δένδρα μας, όχι τα κλαριά να μας κόψεις, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνο πέτρα πάνω στην πέτρα να μη μείνει, ημείς δεν προσκυνούμε. Τι τα δένδρα μας αν τα κόψεις και τα κάψεις την γην δεν θέλει την σηκώσεις και η ίδια η γης που τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και θα τα μετακάνει. Μόνο ένας Έλληνας να μείνει πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζεις πως την γην μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ’ ντο από τον νου σου.»

Comments

  1. ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΑΛΕΤΑΚΗΣ    

    ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΝ ΦΥΛΑΚΙΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΣΥΡΑΝ ΣΕ ΔΙΚΗ………

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.