Ας μην ψοφήσει η αίγα του γείτονα

Εξαπατηθήκαμε, λοιπόν. Αυτό άλλωστε κι ο ίδιος ο παριστάνων τον πρωθυπουργό το έχει αποδεχθεί.

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Διερωτώμαι και άκρη δε βρίσκω ποιος κερατάς εφηύρε και κατόρθωσε να επιβάλλει όπου γης και άνθρωποι εκείνο το παράλογο ότι “οι λαοί κυβερνώνται από ανθρώπους που τους αξίζουν” ή κάπως έτσι. Ειδικά στην Ελλάδα που τα τελευταία χρόνια ταλανίζεται από ένα συνονθύλευμα ανθρώπων που παριστάνουν τους ρυθμιστές της τύχης μας, το “απόφθεγμα” αυτό έχει μεγάλη πέραση.

Γιατί ρε φίλοι; Αν εξαπατηθήκαμε και ψηφίσαμε αυτούς που ψηφίσαμε, φταίμε εμείς; Γιατί δηλαδή εξομοιώνεται το θύμα μιας απάτης με τον απατεώνα; Θυμάστε πόσα υποσχόταν ο νυν πρωθυπουργός στην προεκλογική και πριν από αυτή περίοδο; Θυμάστε πόσοι Έλληνες ανέμεναν την έφοδο της Αριστεράς με τα ακροδεξιά πιστεύω; Θυμάστε λίγο μετά που όλη η Ελλάδα μιλούσε για κωλοτούμπες κι έβλεπε με δέος την “για πρώτη φορά Αριστερά” κυβέρνηση να μας μετασχηματίζεται σε ένα συνονθύλευμα ανθρώπων που ο ένας κατευθύνεται δεξιά, ο άλλος δεξιότερα, άλλος αριστερά κι άλλος αριστερότερα, κι άκρη δεν βγάζουν ούτε αυτοί ούτε εμείς.

Ας μην διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο και μάλιστα χωρίς να πιούμε νερό από πάνω.

Εξαπατηθήκαμε, λοιπόν. Αυτό άλλωστε κι ο ίδιος ο παριστάνων τον πρωθυπουργό το έχει αποδεχθεί. Όμως έχουμε φτάσει στο σημείο – το θλιβερό κατά την άποψη μου – να εξομοιώνουμε τον θύτη με το θύμα και να επιρρίπτουμε όλες τις ευθύνες στον ταλαίπωρο λαό.

Θα μου πείτε τώρα: Καλά, ρε πάνσοφε. Εξαπατηθήκαμε, μας κορόιδεψαν μας καταλήστευσαν, έδιωξαν εκατοντάδες χιλιάδες νέους Έλληνες. Σωστά. Όμως εμείς γιατί δεν αντιστεκόμαστε; Γιατί μας αρκεί να καθόμαστε αναπαυτικά στον καναπέ και να αυνανιζόμαστε κοιτάζοντας τα μπούτια της γυναίκας μας ή της φιλενάδας της που έχει έρθει για επίσκεψη;

Συμφωνώ. Όμως αυτή είναι μια άλλη κουβέντα, που ευχαρίστως να την ξεκινήσουμε με την πρώτη ευκαιρία. Προς το παρόν ας αρκεστούμε στις καφενοδιαμαρτυρίες κι ας πάψουμε όμως πριν από όλα να είμαστε τόσο μοχθηροί ώστε να γονυπετούμε κάθε μέρα ευχόμενοι και προσευχόμενοι να ψοφήσει η αίγα του γείτονα, όχι όμως και η δικιά μας.

Ας μην διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο και μάλιστα χωρίς να πιούμε νερό από πάνω.