Ας γίνουμε τουλάχιστον ένα καλό προτεκτοράτο

Αφού δεν είμαστε ικανοί να διατηρήσουμε ζωντανή κι ανεξάρτητη την Ελλάδα ας δουλέψουμε για τις επόμενες γενιές

Ίων Χριστοφιλόπουλος
Ίων Χριστοφιλόπουλος

Οκτώ χρόνια κρίσης είναι αρκετά για να καταλάβει κάποιος ότι για να παραμένει η Ελλάδα μόνη στα μνημόνια ο λόγος είναι βαθιά πολιτικός και όχι οικονομικός. Καμία χώρα από αυτές που μπήκαν και βγήκαν δεν επέστρεψε στα προ κρίσης επίπεδα όμως επίσης καμία δεν έχει το χάλι μας.

Αυτό κάτι πρέπει να σημαίνει. Μπορεί οι Ευρωπαίοι ότι κάνουν να το κάνουν για το συμφέρον μιας πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ, όμως η παραμονή της Ελλάδας σε εποπτεία δεν μπορεί να υφίσταται μόνο για λόγους οικονομικούς: Αρνούμαστε σθεναρά να αλλάξουμε το οτιδήποτε και σε αυτό όλα τα κόμματα σιωπηλά συμμαχούν. Μην ακούτε τι λένε: Ποιός θα τολμήσει από αυτούς τους φιόγκους να τα βάλει με την εκλογική του πελατεία;

Κανείς στην ΕΕ δεν μπορεί να ισχυριστεί πως είναι «αθώα περιστερά» και να κουνά το δάχτυλο στους άλλους, πολύ περισσότερο από όλους οι Γερμανοί. Όμως πέραν των όποιων επιδιώξεων των εταίρων μας για το μέλλον της Ελλάδας, εμείς τι ακριβώς κάναμε αυτά τα οκτώ χρόνια;

Αλλάξαμε την Παιδεία προς το καλύτερο; Δεν την αλλάξαμε. Αλλάξαμε το στρατό προς το καλύτερο; Δεν τον αλλάξαμε. Αλλάξαμε το Δημόσιο προς το καλύτερο; Μάλλον χειρότερο είναι. Αλλάξαμε την Υγεία; Αυτής της αλλάξαμε τα φώτα. Αλλάξαμε οτιδήποτε αξιοσημείωτο έστω; Τίποτε απολύτως. Και καταπολεμήσαμε τουλάχιστον τη διαφθορά; Αυτή πιθανότατα χειροτέρεψε.

Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο εξευτελισμένη η πολιτική ζωή του τόπου όσο τα τελευταία οκτώ χρόνια. Τα πλέον απίστευτα έχουν συμβεί μπροστά στα μάτια μας. Κράτος και παρακράτος χέρι – χέρι εντός βουλής, κορυφαίοι πολιτικοί της μεταπολίτευσης είτε υπόδικοι είτε και εντός φυλακής (έστω ο Τσοχατζόπουλος αλλά λίγο είναι; Το δεξί χέρι του Ανδρέα;). Ενδείξεις για παρεμβάσεις μαφιόζικου τύπου στη Δικαιοσύνη. Παραδικαστικά και παραστρατιωτικά κυκλώματα απολύτως απροκάλυπτα. Και το κυριότερο: Το πλέον φθηνό ποιοτικά πολιτικό προσωπικό που υπήρξε τα τελευταία 70 χρόνια τουλάχιστον. Ακόμη κι εκείνο το έρμο το ΚΚΕ, δεν είναι το ΚΚΕ του Φλωράκη.

Μια ματιά να ρίξει κανείς στα ονόματα των βουλευτών των κομμάτων, αρκεί: «Παγκοσμίως άγνωστοι» πολιτικοί νάνοι που έχουν στρογγυλοκαθίσει στα έδρανα της βουλής και τα μισθά να πέφτουν. Κάποτε στα ίδια έδρανα υπήρχαν και προσωπικότητες ανάμεσα στους κοινωνικούς φιόγκους. Σήμερα η βουλή στη συντριπτική πλειοψηφία της απαρτίζεται κυρίως από τους δεύτερους. Προσωπικότητες γιοκ. Αυτοί όμως είναι οι εκπρόσωποί μας: Είναι ο καθρέφτης μας. Τόσο χάλια είμαστε. Δεν είναι η βουλή χάλια. Δεν βρέθηκαν μόνοι τους εκεί μέσα. Εμείς τους στείλαμε.

Δεν υπάρχει καμία απολύτως άλλη επιλογή για την Ελλάδα: Η Ευρωπαϊκή Ένωση με όλα τα εθνικά θέματα ανοιχτά σχεδόν ταυτόχρονα (τα κοράκια μύρισαν πτώμα και κάνουν γύρους από πάνω μας) μοιάζει να είναι ο μόνος δρόμος για να κερδίσουμε (αν υπάρχει χώρα μέχρι τότε) κάποτε ξανά την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία μας. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να γίνουμε έστω ένα καλό προτεκτοράτο. Τα έχουμε ξανακάνει μπάχαλο: Το 1827 η θρυλική επανάσταση του ’21 είχε χαθεί ουσιαστικά από τον πρώτο εμφύλιο κι αν δεν έρχονταν οι τότε «εταίροι» μας να μας σώσουν στο Ναυαρίνο, ο Ιμπραήμ θα μας είχε αποτελειώσει.

Να βάλουμε λοιπόν το κεφάλι κάτω και να δουλέψουμε για τρεις γενιές μετά. Ούτως ή άλλως η χώρα υποθηκεύτηκε από τις τελευταίες τουλάχιστον πέντε κυβερνήσεις και από την παρούσα για 99 χρόνια…

Comments

  1. Oraia ta lete re    

    > Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να γίνουμε έστω ένα καλό προτεκτοράτο.

    Το «να γίνουμε» αναφέρεται στο «καλό», λογικά. Γιατί μόνος σας αναφέρατε και την αρχή του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Προτεκτοράτο μάλλον ήμασταν εξ αρχής. Στο «καλό» είναι το θέμα.

    Από εκεί κι έπειτα, μιας και αναφέρεστε και στο πολιτικό σύστημα, πόσο πιο ξεκάθαρο ήταν τότε στην αρχή. Τα κόμματα ΞΕΚΑΘΑΡΑ είχαν τα συμφέροντα τους στο όνομά τους. Είχαμε Γαλλικό κόμμα, Αγγλικό, Ρώσσικο … ελληνικό κόμμα, εξ όσων γνωρίζω, δεν είχαμε και ο λαός το θεωρούσε φυσιολογικό, γιατί το κράτος, εξ αρχής, ο «πολίτης» το είδε ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ σαν κεχαγιά και καρπό προς κατανάλωση (τεράστια παραδοξότητα αλλά και τόσο ελληνική). Όλοι ξέρουμε τι έπαθε ο Καποδίστριας και γιατί.

    Ε, αυτά τα κόμματα του τότε απλά αλλάξανε μετά όνομα για να μην κάνουν τόσο «μπαμ». Τα ίδια άτομα ήτανε μέσα σε αυτά, απλά αλλάξανε την μαρκίζα. Και ο ίδιος λαός που ήταν απο κάτω, παραμένει και σήμερα να κοιτάει το κράτος σαν κεχαγιά και καρπό.

    https://www.youtube.com/watch?v=irpmookNUEY

    αυτοί ήμασταν και αυτοί ήμαστε. 200 χρόνια είναι λίγα για εμάς. Στην Ελλάδα δουλεύουμε με «πλάνο» χιλιετίας :p

  2. Ίων Χριστοφιλόπουλος

    Ίων Χριστοφιλόπουλος    

    Έτσι ακριβώς είναι φίλε μου…

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.