Ανοησίες

Κώστας Γραμματικάκης
Κώστας Γραμματικάκης

Σ’ όλη μου τη ζωή ένα φόβο είχα. Γλύτωσα όμως από αυτόν κι έτσι ευθέως τον κοιτάζω κατάματα και ξεκαρδίζομαι στα γέλια. Ποιός ήταν αυτός; Το ξεγιβέντισμα! Έτσι, μ’ όλο το βάθος και το εύρος που η Κρητική λέξη του αποδίδει, όλο το βάθος και το εύρος που ένας υπερφίαλος περί την ψαρευτική του δεινότητα εναποθέτει στους ώμους του.

Για να γλυτώσω αγαπητοί φίλοι το ξεγιβέντισμα έκαμα ένα σωρό ανοησίες. Περιέργως αυτές αντί να με κοντοσιμώνουν και να με θάψουν στην άπειρη καταισχύνη όλο και με απομάκρυναν.

Παράδειγμα όταν έβαλα μια φορά στοίχημα και πήγα 14 Δεκεμβρίου στη Μόσχα ντυμένος μόνο με ένα ελαφρύ πουλοβεράκι. Γύρισα βέβαια ξεπαγιασμένος, τα χέρια μου και τα πόδια μου κάνανε κράτσα – κρούτσα, όμως το στοίχημα το κέρδισα! Κι ούτε μια μέρα στο κρεβάτι δεν έμεινα.

Άλλη μια φορά στοιχημάτισα να πάω μέχρι τον Άη Γιώργη στη Ντία με το καΐκι μου την ώρα που το λιμεναρχείο απαγόρευε τον απόπλου των μεγάλων σκαφών! Αν συνάντησα τρεις χιλιάδες κύματα στο δρόμο, τρεις χιλιάδες φορές ήμουνα βέβαιος ότι δεν θα ξανανέβαινα στην επιφάνεια και τρεις χιλιάδες φορές το καΐκι μου με έβγαλε ασπροπρόσωπο. Περιττό να σας πω, βέβαια, ότι έκατσα στον Άη Γιώργη τρεις μέρες και τρεις νύχτες μέχρι να αρθεί το απαγορευτικό και να πάρω τον κατήφορο. Τις νύχτες δεν κοιμόμουνα, αλλά κυνηγούσα με το ψαροντούφεκο τους επιδρομείς ποντικούς που δεν σταμάτησαν να βολτάρουν στην κουβέρτα και να μου κάνουν τη ζωή μαρτύριο.

Τέτοιες ανοησίες έχω να σας αραδιάσω ένα σωρό. Από τις κορωνίδες, ασφαλώς, όταν άφηνα τα όπλα και στην Αιθιοπία κυνηγούσα τους λαγούς με τις πέτρες, μέχρις ότου μια τεράστια κόμπρα αμφισβήτησε το μεζέ μου κι εγώ φυσικά το έβαλα στα πόδια πιθανόν καταρρίπτοντας όσα ρεκόρ ταχύτητας είχαν μέχρι τότε σημειωθεί.

Έτσι, που λέτε. Από κουζουλάδα σε κουζουλάδα το πήγαινα χωρίς όμως ουδέποτε να βλάψω συνάνθρωπο. Τι φταίγαν άλλωστε αυτοί που μου έλεγαν καλημέρα;

Κ.Α.Γ.