Αναζητώντας τον λαϊκό πολιτισμό: Ροδάμανθος Ανδρουλάκης

Κωστής Μουδάτσος
Κωστής Μουδάτσος

Ο Ροδάμανθος γεννήθηκε στον Οψιγιά Αμαρίου, στη σκιά του βουνού Σάμυθος. Μικρό παιδάκι έπαιζε σκοπουλάκια με το στόμα  και μόνος του έφτιαξε μια μπουκόλυρα από χοχλιό. Σε ηλικία οχτώ χρονώ απέκτησε ένα παλιό λυράκι κι άρχισε την πορεία του. Στην διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, είχε δεν είχε κλείσει τα δεκατέσσερα, πήγε στο Ρέθυμνο για να εξοικονομήσει τα προς το ζειν. Εκεί έμαθε την τέχνη του ράφτη .Μόλις σκολούσε την νύχτα από το παιδικό μεροκάματο της ανάγκης έπιανε τη λύρα του. Φτώχια και σκληροί αγώνες.

Το 1966 πρωτοεμφανίζεται στην δισκογραφία και ουσιαστικά ξεκινάει την μουσική του πορεία. Πιστεύει ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να έχει κοινωνικές ευαισθησίες και να συμμετέχει σε διάφορες εκδηλώσεις για την πρόοδο και την ευημερία του τόπου και του λαού. Στην διάρκεια της χούντας του αφαίρεσαν το διαβατήριο για λόγους «εθνικής ασφάλειας» ενώ  τον καλούσαν μαζί με τον Μανόλη Κακλή στην ασφάλεια, γιατί ήταν επικίνδυνος για την «δημόσια τάξη».

Η δημιουργία ήταν πάντα στο μυαλό του. Ψάχνει παντού ερεθίσματα. Με εναγώνιες προσπάθειες προσπαθεί να οργανώσει το υλικό του. Μόνο εάν παίζει μια μελωδία και «ανατριχιάζει» θα την ηχογραφήσει. «ότι κι αν κάμεις, αν δεν το ερωτευτείς δεν θα το πετύχεις… όταν παίρνεις στα χέρια σου το έργο που κυκλοφόρησε πριν λίγο, αισθάνεσαι έντονα συναισθήματα που δεν περιγράφονται εύκολα.»

Οι ζωντανές εμφανίσεις και το γλέντι απαιτούν οι καλλιτέχνες να σέβονται το κοινό και να επικοινωνούν μαζί του. Στο πάλκο πρέπει να προσηλώνεται στο σκοπό του και να παίρνουν «φωτιά» τα χέρια, το μυαλό και η καρδιά. «Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν πιάνουν καλοί χορευτές και χορεύτριες στο χορό». Ο Ροδάμανθος είχε επιλέξει ερμηνευτές  που είχαν φωνητικά προσόντα αλλά και ακολουθούσαν πιστά τις οδηγίες του ώστε να  εκφράζουν σωστά τις απόψεις του. Πίστευε ότι η δημιουργία απαιτεί φαντασία, ευαισθησία και δεξιοτεχνία, για να βγει αυτό που υπάρχει στο μυαλό και στην καρδιά. Σε όλη του την πορεία συνεργάστηκε με εκλεχτούς συναδέλφους του, όπως είναι οι Μανιάς Νίκος, Μανόλης Κακλής, Αναστασάκης  Στέφανος, Φουρναράκης Λευτέρης, Πετσάκης Γιάννης ,Ανδρουλάκης Κωστής κ.α.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα έζησε στο Ηράκλειο μέχρι να φύγει για τους τόπους του Μύθου.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *