Ίμια: Εξελίξεις και Σημίτης από το παρελθόν

Γιάννης Ζωγραφάκης
Γιάννης Ζωγραφάκης

Η κατάσταση στα Ίμια φαίνεται ότι πάει για αποκλιμάκωση, όμως αυτό πιθανώς είναι μια ψευδαίσθηση εφόσον συνεχώς παρατηρούνται κινήσεις και από τις δυο πλευρές.

Τις τελευταίες ώρες στην περιοχή της Καλόλιμνου βρισκόταν το περιπολικό ανοικτής θαλάσσης «Ρω» ΛΣ 70 και από Τουρκικής πλευράς η ακταιωρός TCSG GUVEN κοντά στα μικρασιατικά παράλια.

Δεν είναι σύρραξη αλλά μια κανονικότητα που ισχύει τα τελευταία χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων του 96.

Οι Τούρκοι εντωμεταξύ κτίζουν το φυλάκιο στην βραχονησίδα CAVUS η οποία βρίσκεται απέναντι από τα Ίμια και η κατάσταση είναι έκρυθμη.

Συνήθως όταν μια τέτοια υπόθεση πάει για να τελειώσει υπάρχουν δηλώσεις και από τις δύο πλευρές, μια συμφωνία η οποία φυσικά δεν τηρείται στην πράξη, αλλά υπάρχουν και κάποιες αμοιβαίες υποχωρήσεις.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει, αντίθετα το μόνο που επικρατεί είναι μια περίεργη σιωπή και από τις δυο πλευρές.

Ειδικά από την Τούρκικη πλευρά η οποία τις προηγούμενες μέρες είχε επιλέξει άλλους τόνους στην προφορική αντιπαράθεση δεν υπάρχει κάποια αντίδραση.

Πάμε τώρα επιγραμματικά να κοιτάξουμε λίγο στο παρελθόν.

Η ήττα στα Ίμια ήταν διπλωματική όχι στρατιωτική και το θέμα είναι πως η σημερινή κυβέρνηση επωμίζεται ένα πολύ μεγαλύτερο βάρος γιατί θέλει δεν θέλει πρέπει να σηκώσει το βάρος την αποτυχίας την κυβέρνησης Σημίτη και να θέσει εντελώς νέες βάσεις στο θέμα.

Στην κρίση των Ιμίων του 96, Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ πρπωην δημοσιογράφος του περιοδικού ΤΙΜΕ και στενός συνεργάτης του Μπιλ Κλίντον ήταν ο Στρόουμπ Τάλμποτ ο οποίος σήμερα είναι ηγετικό στέλεχος το ιδρύματος Brookings στην Ουάσιγκτον.

Ο Τάλμποτ πάντα χαρακτηριζόταν για την ωμότητα στις θέσεις του όπως και εγώ πληροφορούμε.

Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν συνέταξε ένα κείμενο μετά την κρίση των Ιμίων για χάρη του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ. Ένα κείμενο στο οποίο κρίνεται η Αμερικανική προσπάθεια.

Σε αυτό το κείμενο στο οποίο μπορούμε να αναφερθούμε εκτενέστερα στο μέλλον ο Τάλμποτ θεωρεί υπεύθυνο τον Κώστα Σημίτη λέγοντας ότι «Η υπόσχεση του Σημίτη στην βουλή στις 29 Ιανουαρίου να διατηρήσει την σημαία στην θέση της αποδείχθηκε ενοχλητικό βάρος, όταν υποχώρησε από τις θέσεις του» επίσης λέει ότι «Ο Κ. Αρσένης και η στρατιωτική ιεραρχία φαίνονται καταδικασμένοι να πληρώσουν τις συνέπειες της πανωλεθρίας στα Ίμια χάνοντας την θέση τους».

Χωρίς περιστροφές ο Τάλπμποτ κατηγορεί την Ελληνική κυβέρνηση για δουλικότητα και δειλία απέναντι στις προκλήσεις και φυσικά η Αμερική έχει να κάνει περισσότερα με αυτήν την στάση όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι κινήσεις που έγιναν εκείνη την εποχή ήταν καθαρά απόφαση των Αμερικανών.

Το να υποστείλεις την σημαία του κράτους σου από έδαφος σου την ώρα που ο εχθρός θέλει να πάρει αυτό το έδαφος, σημαίνει ότι αποδέχεσαι την κυριαρχία του στο εν λόγο έδαφος και εκείνη την εποχή αυτό ακριβώς φαίνεται να έγινε.

Η ήττα στα Ίμια ήταν διπλωματική όχι στρατιωτική και το θέμα είναι πως η σημερινή κυβέρνηση επωμίζεται ένα πολύ μεγαλύτερο βάρος, γιατί θέλει δεν θέλει πρέπει να σηκώσει το βάρος την αποτυχίας την κυβέρνησης Σημίτη και να θέσει εντελώς νέες βάσεις στο θέμα.

Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τι μέλλει γενέσθαι όμως το σίγουρο είναι πως αυτή την στιγμή η Ελληνική πλευρά δεν έχει την πολυτέλεια να υποχωρήσει καθόλου στις θέσεις της και, όπως δείχνουν τα πράγματα, τουλάχιστον σε πολιτικό επίπεδο αυτό ήδη δείχνουν να το γνωρίζουν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι.