Ένα απαραίτητο υπουργείο

Υπουργείο Ηλιθίων Περπατημάτων

Οδυσσέας Γραμματικάκης
Οδυσσέας Γραμματικάκης

Διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το χτεσινό άρθρο του Μιχάλη Παπαχατζάκη για τη δημιουργία Υπουργείου Μοναξιάς στη Μεγάλη Βρετανία. Γενικά, θαυμάζω την ευελιξία που οι Βρετανικές κυβερνήσεις επιδεικνύουν, σε αντίθεση με τις δικές μας, στη δημιουργία ή την κατάργηση υπουργείων. Και μπορεί να είμαστε ακόμα μακριά στα θέματα μοναξιάς, αλλά αν τους είχαμε ακούσει στο μακρινό πια 1970, ίσως και να είχαμε προλάβει να σώσουμε τη χώρα.

Κάλλιο αργά παρά αργότερα όμως, κι έτσι προτείνω την άμεση δημιουργία ενός κραταιού, αυτοδίκαιου και αυτόνομου Υπουργείου Ηλιθίων Περπατημάτων. Το υπουργείο αυτό θα διαχειρίζεται τα ΕΣΠΑ και τα κρατικά κονδύλια, επιχορηγώντας πολίτες ή οργανισμούς που θέλουν να αναπτύξουν, να βελτιώσουν, ή να διαφημίσουν το ηλίθιο περπάτημά τους. Το Υ.Η.Π. θα αναλάβει επίσης, σε αγαστή συνεργασία με τον ΕΟΤ, την προώθηση των ηλιθίων περπατημάτων ως σημαίνοντος πολιτιστικού και τουριστικού προϊόντος του σύγχρονου Ελληνισμού, αφήνοντας, επιτέλους, το παρωχημένο συρτάκι σε δεύτερη μοίρα. Σκεφτείτε το πλεονέκτημα απέναντι στον διεθνή ανταγωνισμό, αν γίνουμε η πρώτη χώρα που αναπτύσσει με μεθοδικότητα τα, μέχρι στιγμής παραμελημένα, ηλίθια περπατήματα.

Για να μη νομίζετε ότι μιλάω χωρίς να το έχω σκεφτεί καλά, μέχρι και τους υπουργούς τους έχω έτοιμους και είμαι σίγουρος πως θα αποδειχτούν εκ φύσεως ταλέντα μεγάλα. Προτείνω λοιπόν, για αρχή, τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον Μάριο Σαλμά, τον Ανδρέα Λοβέρδο, και φυσικά τον Άδωνη Γεωργιάδη, που εικάζω ότι θα βοηθήσει τα μέγιστα και στην τηλεοπτική προώθηση του εθνικής σημασίας αυτού εγχειρήματος. Η επιλογή αυτή έχει κι ένα επιπλέον θετικό: ως υπουργοί, για να παραδειγματίσουν τους πολίτες, θα αναγκαστούν να αναπτύξουν περπατήματα μεγίστης ηλιθιότητας, κι έτσι, ακόμα και να βρουν τους προστατευόμενους μάρτυρες της Novartis, δε θα προφταίνουν να τους πιάσουν. Χώρια που, επειδή ευτυχισμένοι στις καρέκλες τους θα ηγούνται ενός τόσο σημαντικού υπουργείου, θα τους γλιτώσουμε από όλα τα υπόλοιπα.

Σκεφτείτε το λοιπόν, περήφανοι συνέλληνες και συνελληνίδες. Αν όλοι μαζί πιέσουμε τον πρωθυπουργό μας, ίσως και να τα καταφέρουμε. Και μετά, ίσως οι εθνοπατριωτικές μας λαοσυνάξεις, αντί να μου προκαλούν εφιάλτες, να μοιάζουν κάπως έτσι:

Για την Ελλάδα ρε γαμώτο.