Ένας κόσμος τόσο ψεύτικος

Άνα Ζουμάνη
Άνα Ζουμάνη

Στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τίποτε για την τύχη των άλλων. Απλώς κάνουμε πως ξέρουμε.
Αν ξέραμε πως τίποτε δεν ξέρουμε, αυτός ο κόσμος: «Είμαι ο αληθινός σου φίλος»,  θα είχε γκρεμιστεί, όπως γκρεμίζονται ακόμη και τα ισχυρότερα κτίρια στον δυνατό σεισμό.

Όμως από τα γκρεμισμένα σπίτια πάντα κάτι μένει, π.χ ένας ραγισμένος τοίχος, μία πέτρα για ενθύμιο…
Αλλά εκεί, από τον κόσμο εκείνο,  δεν θα μείνει τίποτε, όταν γκρεμιστεί, εκτός φυσικά από ένα φοβερό ψέμα μέσα στο οποίο υπήρχε…

Κανένας δεν λέει: «Δεν σε συμπαθώ καθόλου, κάτι επάνω σου προσβάλλει και ταράζει τα ευαίσθητα νεύρα μου».  Όλοι  πιστεύουμε πως πρέπει να σερνόμαστε συνεχώς κάτω από τον ζυγό του ψεύδους, πως δεν έχουμε το δικαίωμα να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε αληθινά.

Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει στ’ αλήθεια τον άλλο, πόσο μάλλον να τον συνοδεύσει δίκαια στους λαβύρινθους της ζωής του, αφού και ο ίδιος πρέπει να περάσει μέσα από δικούς του λαβυρίνθους.

Στην πραγματικότητα δεν έχει κανείς χρόνο για τον άλλο. Στην πραγματικότητα είμαστε μόνοι μας.
Ένας χειρούργος έχει ίσως το χρόνο να βοηθήσει-εφόσον αυτή είναι η δουλειά του- Οι παθολόγοι λιγότερο… 

Φυσικά θέλουμε όλοι να βοηθήσουμε, αλλά…

Γι’ αυτό όλοι το τραβάμε στο μάκρος, αφού ο «χρόνος και η σύμπτωση γιατρεύουν».
Σε κάποια φάση θα διαπιστωθεί αν είναι καρκίνος στομάχου. Ή απλώς μια γαστρεντερική αιμορραγία που επαναλαμβάνεται;! Κι αν δεν επαναλαμβάνεται; Τότε είναι που δεν ξέρεις τίποτα.

Με τα ψυχικά πράγματα συμβαίνει ακριβώς το ίδιο.
Τoν εγκατέλειψε μετά από πέντε χρόνια… μπορεί να γιατρευτεί… μπορεί και όχι… μπορεί και να μην υπάρχει κάτι για να γιατρευτεί… θα δούμε…

 

Comments

  1. iris    

    Ο ευθύς άνθρωπος κατατάσσεται στους αγενείς. Εκφράζεται μεν, αλλά συνήθως ταμπελώνεται ως κάφρος και απολίτιστος. Η ευγένεια θέλει παραμύθιασμα. Και φυσικά πάντα μας εκπλήσσει ο δημόσιος καυγάς, θα τρέξουμε στα μπαλκόνια να δούμε ποιοι μαλώνουν και γιατί. Η δημόσια υποκρισία που συνήθως είναι ταυτόσιμη της ευγένειας δεν μας εκπλήσσει ποτέ, είναι αυτονόητη.

  2. Χίμλερ    

    ο κόσμος είναι πολύ αληθινός …η γλωσσα είναι που ψεύδεται..και δεν πρόκειται κανείς να γνωρίσει τον κόσμο με τα λόγια..

    1. Oraia ta lete re    

      > Στην πραγματικότητα δεν έχει κανείς χρόνο για τον άλλο. Στην πραγματικότητα είμαστε μόνοι μας.

      Δεν κατάλαβα γιατί σβήσατε το σχόλιό μου. Δεν είπα κάτι προσβλητικό. Αν οι δικοί σας φίλοι/άνθρωποι δεν έχουν χρόνο για εσάς, δεν πάει να πει οτι αυτό ισχύει για όλους μας.

      1. Άνα Ζουμάνη

        Άνα Ζουμάνη    

        Αν είχα το χρόνο χθες και τη διάθεση, θα το διέγραφα πάλι, επειδή η ζωή μου και φίλοι μου δε σας αφορούν. Όμως και για έναν άλλο λόγο. Για να δω πόσο σοβαρή είναι η εμμονή σας. Μου αρέσουν τα πειράματα.
        Άλλωστε ένας άνθρωπος που τόσο εμμονικά κρύβεται για να πει την «αλήθεια», δεν έχει καμιά δουλειά να «διαφωνεί» εδώ, εφόσον στην πράξη επιβεβαιώνει την κάθε γραμμή του κειμένου.

        1. Oraia ta lete re    

          > εφόσον στην πράξη επιβεβαιώνει την κάθε γραμμή του κειμένου.

          Δεδομένου οτι το κείμενο έλεγε : » Όλοι πιστεύουμε πως πρέπει να σερνόμαστε συνεχώς κάτω από τον ζυγό του ψεύδους, πως δεν έχουμε το δικαίωμα να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε αληθινά.»

          τότε ναι, οι διαγραφές απαντήσεων, επιβεβαιώνουν τα double standards του κειμένου. 😉

      2. Άνα Ζουμάνη

        Άνα Ζουμάνη    

        Ναι το έχετε. Αλλά προφανώς είναι τόσο «εύκολο» να πείτε την αλήθεια σας, που κρύβεστε για να το κάνετε. Σαν και το δικό σας υπάρχουν άπειρα προφίλ. Άνθρωποι κρυμμένοι, θρασύδειλοι. Και τι κάνετε εσείς; Διαφωνείτε λεκτικά, επιβεβαιώνετε πρακτικά τα λόγια μου…
        Όσο για τις διαγραφές. Δικαίωμα είναι και αυτό. Ποιος το είπε ότι πρέπει να δείχνουμε ανοχή παντού και πάντα, ειδικά όταν αρχίζετε να ασχολείστε με τη ζωή μας σε προσωπικό στάιλ.

        1. Oraia ta lete re    

          > Άνθρωποι κρυμμένοι, θρασύδειλοι. Και τι κάνετε εσείς; Διαφωνείτε λεκτικά, επιβεβαιώνετε πρακτικά τα λόγια μου…

          Επ’ ουδενί δεν συμβαίνει αυτό.
          Αντί να επιλέξω να έχω προφιλ – που ακόμη και αν ήταν το πραγματικό μου, θα είχε τις καλές μου φωτογραφίες και τις καλές μου πτυχές – και να δημιουργώ μια επίπλαστη και εξωραϊσμένη εικόνα, προτιμώ την απλή ειλικρίνεια μιας άποψης χωρίς οπτική γαρνιτούρα. 🙂

          Τι είναι τάχα μου πιο δύσκολο; Να βάλεις ένα όνομα κάτω απο μια άποψη στο internet ή να μην βάλεις το όνομά σου κάτω από την άποψή σου, το κείμενό σου, τον κόπο σου;

          Το ερώτημα βέβαια είναι ρητορικό.

      3. Άνα Ζουμάνη

        Άνα Ζουμάνη    

        Το πιο δύσκολο είναι να να βάλεις το όνομά σου κάτω από μια αυθεντική άποψη, η οποία δε συνάδει με την γενική γνώμη και παράλληλα με τη γνώμη εκείνου τον οποίο σχολιάζεις. Όχι, δεν το θεωρώ δύσκολο να γράφω κρυμμένη, νομίζω μάλιστα πως ο αριθμός των κρυμμένων του διαδκτύου, δεν φανερώνει οπωσδήποτε πως είναι δύσκολο να κρύβεσαι και να γράφεις. Η υπογραφή μας σημαίνει: Είμαι ο τάδε και παίρνω την ευθύνη για αυτά που γράφω.
        Ακόμη κι αν επιλέξεις τις καλύτερες φωτογραφίες σου, δεν παύεις να απεικονίζεσαι εσύ, έστω και στις πιο όμορφες στιγμές σου.

        1. Oraia ta lete re    

          > Το πιο δύσκολο είναι να να βάλεις το όνομά σου κάτω από μια αυθεντική άποψη, η οποία δε συνάδει με την γενική γνώμη και παράλληλα με τη γνώμη εκείνου τον οποίο σχολιάζεις.

          Αυτό στο διαδίκτυο για εμάς τους απλούς ανθρώπους είναι πανεύκολο γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει καμία ευθύνη και κανένας δεν θα σου ζητήσει τα ρέστα. Αλλά ακόμη και να μπορούσε, κανείς δεν μπορεί να διαπιστώσει αν ένα όνομα είναι υπαρκτό ή όχι.

          αν είσαι διάσημος τότε μόνο αλλάζει το πράγμα ή αν αυτό που γράφεις δεν είναι «άποψη» αλλά κάτι καταφανώς παράνομο και κληθούν οι αρχές. Αλλά αυτές είναι σπάνιες περιπτώσεις ανθρώπων.

          Αυτό που λέτε πάντως, μου αρέσει να το κάνω κατά πρόσωπο σε διάφορες τοπικές εκδηλώσεις και συνέδρια. Εκεί όντως υπάρχει ευθύνη και θα κακοσχολιαστείς αν πεις κάποια ανοησία γιατί εκεί μέσα θα είναι όλοι οι γνωστοί σου, οι γείτονές σου, οι φίλοι σου, οι «καλοθελητές» και γενικότερα όλη η τοπική κοινωνία με τους οποίους θα κληθείς να ζήσεις και μετά την όποια άποψη εκφέρεις. Εκεί, επειδή εκεί έχει νόημα ποιός λέει κάτι και υπάρχει όντως ευθύνη, σηκώνω το χέρι μου και λέω την γνώμη μου γιατί εκεί μετράει. Εκεί αν ακουστεί μια διαφορετική άποψη ίσως να βελτιωθεί η τοπική κατάσταση (υπάρχουν σχετικά παραδείγματα). Εδώ, τι διαφορά θα κάνει; Τι πιθανό όφελος θα προσφέρει; Και τι ρίσκο υπάρχει;

          Κανένα. 🙂

          > Η υπογραφή μας σημαίνει: Είμαι ο τάδε και παίρνω την ευθύνη για αυτά που γράφω.

          Ξαναλέω, δεν υπάρχει σχεδόν καμία ευθύνη. Επι παραδείγματι, αν κάποιος έπαιρνε όντως στα σοβαρά το σβησμένο σας άρθρο για την τσουκνίδα και το βίντεο με τον Rath, τι θα γινόταν σε εσάς, ακόμη και αν αυτοί οι άνθρωποι τελικά πίστευαν τα λεγόμενα αυτού του ανθρώπου;

          Τίποτα. Άρα για ποιά ευθύνη μιλάτε τότε; 🙂

          > Ακόμη κι αν επιλέξεις τις καλύτερες φωτογραφίες σου, δεν παύεις να απεικονίζεσαι εσύ, έστω και στις πιο όμορφες στιγμές σου.

          χαχαχα «έστω»; Λες και κάνουμε και χάρη στους άλλους να τους παρουσιάζουμε την πιο όμορφη επίπλαστη μορφή μας;

  3. K.B    

    Ο κόσμος είναι αληθινός. Οι άνθρωποι όχι και δεν είναι η γη εκείνη που γυρίζει αλλά το μυαλό μας μέσα στη γη και τη κουράζει και τη ζαλίζει και θα την διώξει την ανθρωπότητα από πάνω της σύντομα έτσι όπως έκανε κάποτε με τους δεινοσαύρους
    Η Γαία, μας χρησιμοποιεί για να εκπληρώσουμε κάποιον άγνωστο σκοπό της.
    Κατά βάθος το γνωρίζουμε ολοι γιαυτο και είμαστε τόσο κακοί και με αυτήν και με τους γύρω.
    Κι εγω που το απόγευμα έδωσα ενα κουλούρι σ ενα ζητιάνο ειδα τους ανθρώπους που με ειδαν να φεύγουν μεσα απο τη τρυπα του κουλουριού προς το πουθενά μου αποδοκιμαζοντας με ομως πριν, μ ενα βλέμμα ψυχρό για τουτη τη καλη μου πράξη.
    Εκει φτασαμε
    Κ.Β

    1. Άνα Ζουμάνη    

      O Κόσμος με την έννοια του σύμπαντος, σαφώς είναι αληθινός, όμως άγνωστος, ανεξιχνίαστος. Ο κοσμάκης δεν είναι αληθινός και αυτό σε όσα επίπεδα μπορείς να φανταστείς.
      Και όχι… δεν θεωρώ πως οι άνθρωποι είναι κακοί, ή πιο κακοί από άλλα όντα. Έχουν κι αυτοί μια αποστολή.

      Άνα Ζουμάνη
  4. Καρτέσιος    

    Συμφωνώ με τον πρώτο σχολιαστή.
    Είναι νομίζω γεγονός πως στις κρίσιμες στιγμές μας είμαστε και νιώθουμε μόνοι, όσοι καλοθελητές, ή έστω καλοπροαίρετοι κι αν μας περιτριγυρίζουν με σκοπό να μας βοηθήσουν. Τα πραγματικά δύσκολα μόνοι μας θα τα πολεμήσουμε, μόνοι μας θα νικήσουμε ή θα ηττηθούμε.
    Το κείμενο δεν κατηγορεί, απλώς διαπιστώνει. Και αυτό μου αρέσει.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.